Stilaan hebben alle gezinnen een breedbandverbinding (ADSL, kabel). Voor de bedrijven is dat zo goed als 100%. Voor ontwerpers is dat een interessante ontwikkeling want waar vroeger enorm veel aandacht moest besteed worden aan het snel laden van pagina's over een klassieke modem, hoeft daar nu veel minder aandacht aan besteed te worden. Het gevaar bestaat echter dat ontwerpers kanjers van animaties en video door je kabel jagen, waardoor de gebruiker weer aan het wachten slaat. Wij hoeden ons daarvoor.
Onze sites staan gehost op servers die verbonden zijn dichtbij de "hoofdader" van het internet in België. In technisch jargon: in een datacenter dat gekoppeld is aan verschillende backbones. Dat betekent simpelweg dat een bezoeker met een breedbandverbinding op de site kan surfen als zou hij werken op zijn eigen computer.
Laten we stellen dat afhankelijk van de wachtlijst, je op één week een website kan hebben. Wie staat de eerste op de wachtlijst? Degene die ons het snelst zijn informatie bezorgt (teksten en grafisch materiaal). Met andere woorden: stel dat we binnen een zekere tijdspanne 10 klanten maken, maar jij bent de eerste die alle info ter beschikking heeft, dan kom jij eerst aan de beurt. Spijtig genoeg ervaren we te vaak dat klanten niet of niet snel genoeg met basisinformatie over de brug komen om aan de site te beginnen. Vandaar deze eenvoudige maar rechtvaardige regel.
Voor websites met relatief beperkte inhoud en eenvoudige navigatie gebruiken we twee kolommen. De breedte van deze sites is 780 pixels (800 min eventuele taakbalken links of rechts van het scherm).
Websites met complexere inhoud verdienen 3 kolommen, waarbij de rechtse kolom gebruikt wordt voor randinformatie, ruimte voor logo's, korte actuele berichten, links enz. De middelste kolom (de inhoud) bevat gemiddeld 10 à 13 woorden per regel. Dit is het resultaat van veelvuldige leestests bij gebruikers die aangeven dat deze regelbreedte de best leesbare tekst oplevert.
Een website kan maar vruchten afwerpen als hij zo gemaakt is dat hij makkelijk gevonden wordt via de zoekmachines. Optimalisatie is een business waarmee miljoenen verdiend wordt op het internet. Voor ons is het zo voor de hand liggend dat een website gevonden wordt, dat het in de prijs inbegrepen is.
Dat is toch logisch of niet? Stel je voor dat je een auto koopt en de verkoper zegt dat het een hele mooie is, met alles erop en eraan, maar dat je voor de optimalisatie ergens anders moet zijn: hij verbruikt namelijk 40 liter brandstof, hij rookt als een schouwpijp, remmen doet hij maar af en toe eens, ... Je begrijpt waar we naartoe willen niet?
Laat je dus nooit een oor aannaaien door gladde rakkers die je de hemel beloven om uw website bovenaan te krijgen. Dan maken ze je iets wijs in de zin van: "Wij melden uw website aan bij honderden zoekrobotten!". Waaw denk je dan. Maar denk eens goed na, hoeveel zoekrobotten ken je zo? Als je er direct drie kan opnoemen zit je goed, maar veel verder zul je wellicht niet raken. Dat geldt voor zowat 99,99% van alle internet-gebruikers. Met andere woorden als je gevonden wordt via Google, MSN en Yahoo, dan wordt je gevonden door 99,99% van de internet-gebruikers.
Pragmatisch als we zijn, met andere woorden behept met gezond boerenverstand, gaan we ervan uit dat je met 20% inspanningen ruim 80% rendement haalt op het vlak van optimalisatie. (Dit wordt wel eens de 20-80 regel genoemd, of de wet van Pareto).
Wij geven u dus standaard die 80 % rendement mee, gratis en voor niks. Als u ons voldoende (tekst)materiaal bezorgt gaan we zelfs verder tot 90%. Die resterende 10% is specialistenwerk en een tijdrovende bezigheid van monitoring, bijsturing enz. Wat optimalisatie dan precies allemaal inhoudt? Daar hebben we een apart hoofdstuk aan besteed
Veel ontwerpers denken in de eerste plaats dat webdesign iets is waarmee ze hun "kunsten" kunnen tonen. Dit is in bepaalde gevallen wel eens nodig (een minderheid), vooral als er veel multimedia aan te pas komt.
Het gevaar van "Kijk eens wat ik kan" is dat er "domme blondjes" gecreëerd worden: mooie omhulsels zonder inhoud. Er is echter maar één maatstaf op het internet: de bezoeker.
Het moet uiteraard aangenaam zijn om te surfen. Maar de ornamenten, animaties en andere tierlantijnen, mogen nooit de bovenhand halen. Het is de inhoud die de bovenhand moet hebben.
Uiteraard zijn we daar zeer sterk afhankelijk van de eigenaar van de site. Als deze ons geen "grondstoffen" bezorgt, dan kunnen wij ook niet veel doen. Als de chef kok alleen een droge worst en een aardappel krijgt als grondstof, dan kan hij wel wat slagroom op de aardappel spuiten, en wat peper op de worst, maar het resultaat blijft nog altijd maar een droge worst en een aardappel.
Met andere woorden: als de eigenaar ons geen basismateriaal geeft, dan kunnen wij ook geen wonderen doen, en dan is de neiging groot om meer aandacht te besteden aan het omhulsel dan aan de inhoud. Dat is spijtig een veel voorkomende internet-ziekte.
